Recensie: Romeo en Julia van Toneelgroep Oostpool

Vrijdag 16 maart ben ik naar Romeo en Julia van toneelgroep Oostpool geweest in het Chassé theater in Breda. Ik wilde graag naar deze voorstelling omdat ik het klassieke verhaal al kende en erg benieuwd was naar deze versie. Tevens, vond ik het heel erg leuk om Thomas Cammaert een keer in het echt te zien acteren, na zijn formidabele optreden als de mol in Wie is de mol 2017. Dus kocht ik al vrij vroeg de kaarten voor deze voorstelling maar nu was het eindelijk zover.

Scenefoto_02_Romeo_en_Julia_Fotografie_Sanne_Peper
Abe Dijkman en Diewertje Dir als Romeo en Julia, foto: Sanne Peper

We kwamen een beetje laat binnen in de Struktonfoyer waar ontmoet toneelgroep Oostpool als was begonnen. Het was leuk om de makers te horen over het hele proces van het theatermaken, er werden veel mooie dingen gezegd over de inhoud van voorstellingen. Het hele proces werd besproken, van repetitiezaal tot het einde van de voorstellingen. ”Een toneelstuk is een kind dat na de première al het huis uit gaat, in een avond maakt het de pubertijd door.” Aldus Marcus Azzini.  Nadat de voorbespreking was afgelopen ging de zaal open en liepen we naar onze plaatsen.

Ik ga niet heel veel over het verhaal vertellen, omdat het zo’n bekend verhaal is en bijna iedereen het wel kent. Daarom ga ik in deze recensie meer focussen op de verschillen en toevoegingen op het originele Shakespeare stuk. Want die verschillen zijn er zeker! Ik heb na afloop van het stuk Marcus Azzini, de regisseur van dit stuk, en Michael Muller, de acteur die graaf Parijs vertolkt, mogen interviewen. Zij wezen me op bepaalde interpretaties die ik nog niet zo eerder had gezien en die ik zeker laat terugkomen in deze recensie.

 

De trailer van Romeo en Julia waar ook een stuk van de ontmoetingsscène in zit.

Allereerst vielen de kostuums meteen op, Mattijs van Bergen heeft gekozen voor een onorthodoxe kledingstijl; namelijk mannen in rokken en jurken. Graaf Parijs verscheen in een glitter topje met een hele wijde broekrok  met lange handschoenen. Lorenzo droeg een hele grote kraag en een lange jurk waar een glitterrand onderuit kwam. Het was apart maar het had wel wat. Tevens paste de muziek,  het nummer genaamd Vintage store van Bart Rijnink, prachtig in het geheel. Het nummer is kwetsbaar en roept een mooie pijn op, precies wat paste bij de ontmoetingsscène. Het decor bestond uit een draaischijf met aan de ene kant rode en aan de andere kant blauwe artikelen en een doorzichtige plastic scheidingswand. Het geheel had geen standaard uitstraling, verre van, maar dat paste ook goed bij deze bewerking.

Eva van der Gucht als Donna, Chris Peters Tebaldo en Mirjam Stolwijk als vrouwe Capuletti, foto: Sanne Peper

Het mooie aan de ”Oostpoolversie” van Romeo en Julia vond ik dat ze erg hebben benadrukt dat Julia maar 13 jaar oud was en dat Romeo ook nog maar een puber was. Dat hebben ze onder andere gedaan door de kleding, maar ook door het hypermoderne taalgebruik (bewerking door Jan Hulst en Kasper Tarenskeen) , dat zorgt voor een jonge dynamiek in het spel. Dat vond ik zelf erg grappig en interessant. Tevens zette Diewertje Dir een hele goede, jonge, opstandige en puberale powervrouwversie van Julia neer.  Romeo (gespeeld door Abe Dijkman) was meer een dichterlijke dromer die zichzelf totaal verloor in de liefde voor Julia. Het contrast tussen de powervrouw  Julia en de dromerige Romeo vond ik erg leuk. Benvolio en Mercutio werden neergezet als de homies van Romeo, ze zijn heel contrasterend aan Romeo. Terwijl Romeo in het stuk taalgebruik heeft zoals: ”Als jij jong was en zo godvergeten pijnlijk, dodelijk, tergend, hatend, liefhebbend, fucking lodenveer, ondraaglijke lichtheid, al die shit bij elkaar verliefd was op iemand die je moest verlaten? Dan mocht je spreken.” Terwijl Mercutio ”Romeo, afterparty? Nee? Ok, fuck it man. Kom we gaan. Laat ons dönner eten.” meer als taalgebruik heeft. Dat contrast qua taalgebruik is mooi en vooral erg grappig.

       Yannick Jozefzoon als Mercutio en Bart van den Donker als Benvolio, foto: Sanne Peper

Er was een scène die heel erg mooi was, de scène waar Romeo en Julia elkaar ontmoeten. Dit was fenomenaal gespeeld, de kwetsbaarheid van het spel was zelfs op de achterste rij voelbaar. Het deed me meteen denken aan voor de eerste keer echt verliefd zijn en alle gekke en prille emoties die daarbij gepaard. Dit was op een hele goede manier weergegeven in de scène. Abe Dijkman en Diewertje Dir speelden dit goed en vooral ook kinderlijk. In deze scène was ook de complexiteit van het conflict tussen de twee families goed zichtbaar, ze verlangen hevig naar elkaar maar houden zichzelf toch tegen uit loyaliteit naar hun families. De ontmoetingsscène was ongetwijfeld de mooiste uit het hele stuk!

Scenefoto_03_Romeo_en_Julia_Fotografie_Sanne_Peper
Thomas Cammaert als Lorenzo, foto: Sanne Peper

De hele cast speelt op een verschrikkelijk hoog niveau, maar één acteur springt daar qua acteren echt bovenuit. Thomas Cammaert vertolkt de rol van Lorenzo geweldig. Lorenzo is in deze versie een wereldverbeteraar die probeert de vrede in Verona te herstellen door middel van het bouwen van een sprookjes van de gebroeders Grimm midgetgolfbaan. Thomas speelt de rol van Lorenzo geweldig, zowel de grappige en zachtere kanten van Lorenzo als de kritische weltschmertz kant van de rol. Ook al gaat het stuk voornamelijk over Romeo en Julia, de rol van Lorenzo draagt het stuk op een hele leuke en goede manier. Ik wilde graag Thomas een keer live zien spelen na zijn geweldige rol als mol in Wie is de mol? En ik moet zeggen, hij is in mijn ogen zonder twijfel een echte topacteur nadat ik zijn vertolking van Lorenzo heb gezien.

 

Scenefoto_12_Romeo_en_Julia_Fotografie_Sanne_Peper
Michael Muller als Parijs, foto: Sanne Peper

Wat ik ook een interessante twist vond aan deze versie van Romeo en Julia, was dat graaf Parijs een apenhandelaar was. Ik dacht eerst dat dat gewoon een grappige twist was aan het karakter van graaf Parijs, maar Michael Muller maakte me er attent op, in het interview wat ik met hem en Marcus Azzini deed,  dat apenhandelaar eigenlijk een metafoor was voor mensenhandelaar.

Zo had ik er nog niet eerder over na gedacht. Dat maakt de rol van graaf Parijs ineens heel erg interessant, het maakt hem een materialistische man die ”Julia wel even denkt te kopen” als mooi collectors item. Door deze diepere nieuwe lagen in de ”Oostpoolversie” van Romeo en Julia blijft het stuk geweldig en tijdloos om naar te kijken.

 

Ik vond het heel erg leuk, mooi en verhelderend om deze versie van het tijdloze Shakespeare verhaal te zien, door het zien van deze voorstelling is mijn bewondering voor Toneelgroep Oostpool alleen maar gegroeid. Oostpool heeft een fantastische draai aan een tijdloze klassieker gegeven daarom geef ik deze voorstelling een 8,5! Het was een genot om deze voorstelling met zo veel goede en jonge acteurs te mogen aanschouwen.

 

Groetjes,

Josefine

 

Uitgelichte afbeelding door: Sanne Peper

 

Advertenties

Kaartjes in the pocket: Romeo en Julia van Oostpool

Ik heb gisteravond kaartjes besteld voor Romeo en Julia van toneelgroep Oostpool. Het lijkt me een hele leuke voorstelling, vooral omdat het taalgebruik erg vernieuwd is. Ik vind Shakespeare erg leuk, maar het taalgebruik vind ik soms echt niet meer van deze tijd en nuttig. Ik hoop een hele leuke voorstelling te gaan zien, maar jullie horen natuurlijk later hoe ik het vond. Ik ga pas 16 maart naar de voorstelling in het Chassé theater in Breda.
Scenefoto 03 Romeo En Julia Fotografie Sanne Peper
Thomas Cammaert bron foto

 

Ik vraag me erg af hoe Thomas Cammaert gaat acteren, hij was vorig jaar een meesterlijke mol in Wie is de mol. Ik denk dat hij heel goed speelt, maar ik heb hem nog nooit gezien. Thomas heeft onder andere in Ramses (serie en musical) Joop Admiraal gespeeld, in soldaat van oranje Anton en Erik Hazelfhoff vertolkt , en in de meiden en Ja, ik wil gespeeld.

Yannick Jozefzoon vind ik ook een interessante acteur om naar te gaan kijken, vooral omdat hij vorig jaar op Oerol schitterde in het toneelstuk A seat at the table (samen gesteld door Saman Amini), dat over racisme ging. Hij lijkt me een goede acteur, maar dat ga ik ook nog zien.

Eva van der Gucht, ken ik alleen van de vloer op. Waar zij al goed acteert, maar wel vaak nonchalant overkomt. Ik ben benieuwd hoe ze in deze productie haar personage gaat neerzetten.

Bart van den Donker, is ook een vertolker geweest van Erik Hazelfhoff in soldaat van oranje en heeft ook in Rokjesdag gespeeld. Hij heeft tevens een eigen hashtag op Instagram waar mensen en vooral zijn collega’s zijn uitdrukking imiteren en er #doedebart onder zetten. Ik ben ook zeer benieuwd naar deze acteur.

 

”Liefde maakt een mens tot mens. Net als haat.”

Romeo en Julia, wie kent ze niet? Deze Shakespeare-klassieker is misschien wel een van de meest vertelde liefdesverhalen in de theatergeschiedenis. Het stuk weet al eeuwenlang steeds opnieuw te raken en te inspireren. In een wereld waarin iedereen zich laat leiden door geweld, vechten de jonge Romeo en Julia voor hun liefde voor elkaar.

Regisseur Marcus Azzini (Angels in America, On the Road) laat zich opnieuw door dit verhaal inspireren. Zoals Romeo en Julia een antwoord zoeken in hun liefde zoekt Azzini naar nieuwe antwoorden en ontdekkingen in dit klassieke drama. Waar gaat dit stuk dat een onmogelijke liefde toont nu eigenlijk echt over? Waar komt de haat vandaan? En is het naïef om te denken dat we haat met liefde kunnen bestrijden?

Azzini kiest voor een talentvolle spelersgroep van jonge acteurs. Diewertje Dir en Abe Dijkman zijn de gedroomde Julia en Romeo. Met behoud van de originele poëzie herschrijven Jan Hulst en Kasper Tarenskeen (De Ilias) deze toneelklassieker tot een nieuw verhaal dat wij allemaal kennen.

tekst William Shakespeare | bewerking Jan Hulst en Kasper Tarenskeen | regie Marcus Azzini | met Thomas Cammaert, Abe Dijkman, Diewertje Dir, Bart van den Donker, Eva Van der Gucht, Yannick Jozefzoon, Michael Muller, Chris Peters en Mirjam Stolwijk | scenografie Koen Steger | kostuums Mattijs van Bergen | kostuumatelier Femke van Neerven | muziek Bart Rijnink | lichtontwerp Wiel Coopmans | dramaturgie Madelon Kooijman | regieassistent Charli Chung | techniek Wiel Coopmans, Nik Tenten | productie Jeroen Heinen | publiciteit Suzanne Bos | casting Marc van Bree – Kemna Casting

Bron: ToneelgroepOostpool

 

Groetjes,

Josefine

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: