NPO telefilms

Er komen weer nieuwe telefilms op NPO3! Ik heb al een paar telefilms van vorig jaar gezien, maar deze keer ga ik echt fanatiek kijken. Ik ben van plan om ze voor jullie te recenseren. Ik hoop mooie films te gaan zien, met meer inhoud dan de ”standaard Nederlandse romcom”. Ben je nou nieuwsgierig geworden? Hier zijn de zes films die de komende komende zes weken op de Nederlandse beeldbuis worden uitgezonden:

 

Telefilm_factsheet_Hadiah_Tromp-1517841541

Aan boord van het marinefregat heerst een gedisciplineerde regime vol regels, waar de wispelturige Hadiah maar moeilijk kan aarden. Bovendien heeft ze constant aanvaringen met haar meerderen, onder anderen met de aantrekkelijke, maar strenge sergeant- majoor Paul Borremans.

Wie: Erik de Bruyn (regie) Chloé Leenheer, Valentijn Benard, Jacqueline Blom en Peter Heerschop.
Waar: De marine.
Waarom:De marine was een serieuze zaak, totdat Hadiah Tromp aan boord kwam.

 

Telefilm_factsheet_Lost_found-1517841539

Lucas is in de paar jaar na zijn succesvolle debuut als schrijver veranderd in een parodie op zichzelf. Als hij in Berlijn tot zijn stomme verbazing de oude reisliefde die hem ooit afwees tegenkomt, besluit Lucas dat dit zijn grote kans is.

Wie: Nicole van Kilsdonk (regie), Johan Fretz (scenario), Bram Suijker, Hannah Hoekstra & Hajo Bruins.
Waar: Berlijn.
Waarom: “Hoewel het verhaal pure fictie is, ligt het op sommige vlakken dicht tegen Johan Fretz aan en dat maakt het voelbaar en herkenbaar”, aldus Nicole van Kalsdonk.

 

Telefilm_factsheet_Gelukzoeker-1517841539

Een knap meisje, een aantrekkelijke jongen, langs verschillende wegen op een dood punt aangekomen, met allebei een ongewis pad naar de toekomst. Hun kansen worden kleiner naarmate Groningen wegzakt en de weerzin over gelukzoekers aanzwelt.

Wie: Hanro Smitsman (regie), David Elsendoorn, Jouman Fattal, Marius Mensink & Peter Boven.
Waar: Het Groningse platteland.
Waarom: “Een romantische komedie die zowel het verstand, het gevoel, als de lachspieren en de onderbuik prikkelt”, aldus Hanro Smitsman.

 

Telefilm_factsheet_Gewoon_Vrienden-1517841538

Yads hoogopgeleide moeder Maryam is faliekant tegen ‘white trash’ en zal Joris ongetwijfeld bij dat ‘uitschot’ indelen. Joris’ moeder Simone is ook niet enthousiast over haar zoons love interest: een jongen met wortels ver over de landsgrenzen, dat kan niet veel goeds opleveren. Beide jongens moeten eerst hun eigen leven op de rit krijgen en los van elkaar het gevecht met hun moeders aangaan.

Wie: Ellen Smit (regie), Majd Mardo, Josha Stradowski, Jenny Arean, Tanja Jess en Melody Klaver.

Waar: Almere en Amsterdam.

 

Telefilm_factsheet_Get_Lost_-1517841537

Fem heeft eindelijk wat ze wil: vrijheid. Maar ook dat heeft zijn keerzijde, want wat heb je eigenlijk aan al die vrijblijvendheid?

Wie: Mirjam de With (regie), Anna Raadsveld, Willem Voogd, Set Sjöstrand, Charlie-Chan Dagelet en Gil Cohen.
Waar: Amsterdam.
Waarom: “You’re 99.7% sure a road-trip would fix everything”, aldus Mirjam de With.

 

Telefilm_factsheet_Billy-1517841540

Billy overvleugelt Gerard al jaren zowel binnen als buiten het theater.Wanneer Gerard verliefd wordt op zijn zorgzame nieuwe buurvrouw, beseft Gerard dat het echt de hoogste tijd wordt dat hij zijn eigen leven weer in eigen hand neemt. Daar is Billy het echter totaal niet mee eens.

wie: Theo Maassen (regie en scenario), Sander van Opzeeland (scenario), Bruno vanden Broecke, Ellen Parren, Ruben van der Meer en vele Nederlandse comedians.
Waarom: “Alle politiek incorrecte, vrouwonvriendelijke en racistische gedachtes die wij netjes wegfilteren puntert Billy zo hard als hij kan op doel”, aldus Theo Maassen.

bron: NPO

groetjes,

Josefine

 

Advertenties

Bromance, een echte must see!

Voor wie denkt: ”Hier heb ik niks aan, een theaterstuk kijken over homoseksualiteit.” Die heeft het compleet mis; dit is namelijk een echte must see voor alle mensen die nu op de middelbare school zitten of hem al hebben afgerond.

 

Als bonusleerling ben ik mee gegaan naar Bromance van Oostpool in het Chassé theater in Breda. Ik wilde al wel vaker mee naar een CKV voorstelling, maar nu kwam het eindelijk uit. Om één uur vandaag stapte ik in de bus richting Breda, ik werd wel een beetje raar aangekeken door alle VWO vierdeklassers. Je zag de stijgende verbazing: ”Is zij vrijwillig mee met ons? Naar het theater?” En ja dat ben ik, omdat het voor mij alleen maar een cadeautje is om naar stukken te mogen kijken. Toen we eenmaal aankwamen en ik met een CKV lerares de voorbespreking al grondig had gedaan, stapten we uit voor het Chassé. We moesten nog even wachten in de foyer en even later mochten we de zaal in. Het was de kleinste zaal, de MK2zaal, en het decor stond maar krap twee meter voor de eerste rij. Ik nam plaats op stoel 7 van rij 1 en het licht ging uit.

“Een sterke voorstelling over ontluikende homoseksualiteit, met drie fantastische jonge acteurs” | ★★★★ de Volkskrant
“De chemie tussen de drie spelers is ijzersterk en ze geven zich volledig aan hun rollen over, waardoor er ook veel lucht en humor in het drama aanwezig is.” | ★★★★ Theaterkrant

Twee jongemannen kwamen op (Leendert de Ridder en Willem Voogd) het zijn beste vrienden, en Bo (de Ridder) heeft het vooral over meisjes. Bij Bo spelen de hele voorstelling de hormonen een grote rol. Daarentegen is Tim (Voogd) een veel introverter persoon, hij doet rustig aan en praat wel mee, maar meisjes scoren is nooit echt een hoofdzaak voor hem. De rust tussen de vrienden wordt verstoord door de komst van de stadse Jonas (Josha Stradowski), hij is anders, doet anders en gaat veel vrijer om met denkbeelden. De dorpse jongens raken steeds wat meer bevriend en gaan uiteindelijk met Jonas mee op fietsvakantie naar Polen. Waar na een kus tussen Jonas en Tim de vakantierust wordt verstoord. Bo kan er heel slecht mee om gaan dat zijn beste vriend homo is.

Scenefotos_Bromance_Foto_Sanne_Peper_6
foto: Sanne Peper

Ik was bang dat het niet begrijpbaar voor mij zou worden, how wrong was I! Dit stuk is voor iedereen herkenbaar die in een dorp is opgeroeid en een middelbare school heeft overleeft of nog in de schoolbanken zit. Toen Jonas het uitmaakte met Tim herkende ik het liefdesverdriet van Tim maar al te goed in het stuk. Ik herkende de pijn en de eenzaamheid, ik wilde eigenlijk naar hem toe lopen om hem een knuffel te geven. Nee, natuurlijk heb ik dat niet gedaan, maar als ik me zo in dingen herken heeft Willem Voogd dus geweldig geacteerd. Ik voelde mee in het verstikkende fenomeen van onzekere pubers op een school en onderling. Hoe moeilijk het is om jezelf te zijn en om dat te uiten. Ik herkende me in de vriendschap van Tim en Bo en in de heftige liefde van Tim en Jonas.

Deze herkenbaarheid zal voor iedereen zijn die vrienden heeft en heeft liefgehad. Bijna iedereen dus. Deze Bromance laat ons zien dat vriendschap om wederzijds respect en acceptatie gaat en dat liefde en vooral liefdesverdriet universeel is. En bovenal dat je ook als vrienden je op een bepaalde manier van elkaar houdt, een “Bromance” dus. Ik denk dat dat de thema’s waren buiten homoseksualiteit en ”uit de kast komen” die voor mensen ook heel erg belangrijk zijn en ze aan het denken zetten. En dat doen deze drie mannen op een leuke en goede manier.

Scenefotos_Bromance_Foto_Sanne_Peper_2
Foto: Sanne Peper

De kleding vond ik erg goed gekozen, je zag meteen dat Jonas stads was. Hij had een zwarte pantalon/joggingbroek aan en een wit shirt, dat zorgde voor een goede minimalistische look. Tim had een trui, spijkerbroek en Allstars aan, wat hem meteen deed denken aan een alternatievere tiener. Bo was meer qua kleding wat meer doorsnee met zijn polo, maar dat paste ook wel bij het personage. Het warrige haar van Tim en Bo droegen bij aan een jeugdige uitstraling.

Het decor was redelijk minimalistisch, wat goed bij het stuk paste, maar het ook op sommige momenten wazig maakte. De enige attributen die gebruikt werden waren een rol duct tape, een foliedeken, een helm, een racefiets en een binnentent met de bijbehorende stokken. Het decor was verlicht met hangende Tl-buizen en er stond link een prullenbak. Er was een draaipaneel met aan de ene kant strepen (wat ook de achtergrond van de zij- en achterwand was) en aan de  andere kant een astronaut. In het midden achterin was een plexiglas wand waar de acteurs soms achter stonden, waar later een piemel op werd gemaakt met het tape. Aan de andere kant van het decor hingen twee haken, waaraan eerst de fiets, later de tent hing. Er op de voorgrond een bankje en daarachter was een soort houten balie. Het was goed dat er maar weinig decor was, het stuk was zelf al krachtig genoeg. Ik vond dat deze setting de voorstelling ook iets intiems gaf, wat ook positief was, maar ook voor sommige kijkers voor gêne zorgde.

 

Scenefotos_Bromance_Foto_Sanne_Peper_9
foto: Sanne Peper

Toen we de zaal uit kwamen baalde ik enorm. Ik hoop altijd dat er een nabespreking is. Ik ben zelf echt heel erg nieuwsgierig, wat ervoor zorgt dat ik heel veel vragen heb tijdens de stukken die ik kijk. Toen we stonden te wachten op de bus heb ik nog wat gepraat met de theaterprogrammeur van het Chassé. Erg interessant om over zijn werk te praten, even later kwamen de drie acteurs binnenwandelen. Ik vroeg meteen aan een van de leraren: ”Zal ik naar ze toe lopen, kan dat? ” Na een ja stapte ik op ze af en bedankte ze voor hun mooie acteerwerk. Ik mocht vooral geen ”u” tegen ze zeggen, dat was wel erg grappig.

Willem vertelde dat we een heel erg gereserveerd publiek waren, toen ik vroeg aan hem of dat voor onzekerheid zorgde zei hij meteen ja en begon een beetje te blozen. Ik snap het wel, veel leerlingen wisten zich ook geen houding te geven tijdens de zoenscènes, toen de voorstelling klaar was klapte niemand tot een van de acteurs zei: ”Het is klaar jullie mogen nu wel klappen hoor!” Ik snap dat dat wel voor onzekerheid kan zorgen, maar het personage van Willem was ook verlegen en onzeker, dus dat heeft niemand gemerkt of het droeg zelfs aan het spel bij. Willem vertelde ook dat hij gisteravond tijdens de voorstelling een jongere had aangesproken omdat hij/zij er de hele tijd door heen aan het kletsen was. ”Hou nou ff je mond, Jonas gaat het zo met me uitmaken.” had hij tegen de leerling gezegd, dat vond ik echt humor. Het was leuk om de acteurs te ontmoeten en leuk om met mensen die zulke belangrijke en mooie stukken maken te praten. Willem en Leendert gaan zeker op mijn lijst van acteurs die ik ga proberen te volgen.

Voor iedereen, dit is echt een aanrader. Ga ernaartoe! Dit is zo’n knap stuk omdat het voor iedereen herkenbaar is en vooral een mooi stuk wat iets ontwapenends heeft. Bromance zet je aan het denken, daarom is dit een echte ”must see”!

Ik geef Bromance een 8,5 (dat is 10,2 op een schaal tot 12 dolfijnen)

Groetjes,

Josefine

 

 

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: