Textielmuseum Tilburg – Simply scandinavian

Simply Scandinavian, een tentoonstelling over Scandinavisch design, met name interieurdesign. Van banken tot schalen, van vloerkleden tot gordijnen, van allerlei designobjecten worden hier tentoongesteld.  In de jaren 50′ tot de jaren ’70 kwam Scandinavisch design echt in trek, maar nu anno 2018 heeft nog iedereen een IKEA kast of een IKEA tafel in huis staan. Juist omdat Scandinavisch design zo alledaags is geworden, vind ik het interessant om deze tentoonstelling te nemen om iets over de voorstelling, de vorm en de inhoud te vertellen.

Visiona 2 – Verner Panton 1970

Het bedrijf Bayer wilde voor een parade een boot, maar dat moest geen gewone boot worden, het interieur moest iets speciaals zijn, Daarom vroeg Bayer aan Verner Panton om het interieur te ontwerpen, dat werd Visiona 2, wat de hele boot in beslag nam. Het woonlandschap werd in het vrachtschip geëxposeerd.  Vaisiona 2 is geïnspireerd op dromen, landschappen en onwerkelijke taferelen. Het was een revolutionair werk, want het brak met de functionaliteit die voor die tijd heerste in interieurdesign.  In Visiona 2 zitten geen ramen en je stapt dan ook echt een ander landschap binnen, het ziet er vanbinnen uit als een soort ”lavalamp zithoek” Je kunt dan ook in het tafereel zitten en rondlopen. Hoe meer aan de binnenkant van het werk hoe lichter de kleuren, het werk lijkt daardoor vanbinnen op te lichten. De vormen zijn erg dynamisch aan de binnenkant, de ”blobjes” die uitsteken hebben wel wat weg van een bubbelende lavalamp. Er worden alleen maar warme kleuren in het werk gebruikt, wat het een druk maar vrolijk geheel maakt. De rechte lijnen zijn aan de buitenkant wel echt recht, terwijl deze lijnen reliëf gaan vormen aan de binnenkant (de blobjes waar je op kunt zitten en liggen). Het is een interessant werk om dat het erg speelt met de ruimte, over het algemeen ruimte innemend, maar zeker ook ruimte omvattend. Daarom spreekt dit werk me aan, maar ook opdat je nu eindelijk kunst mag aanraken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Rabarber behang – Gocken Jobs 1969

WhatsApp Image 2018-06-24 at 15.33.34

Rabarberbehang, waarom niet? Gocken Jobs staat bekend om het maken van kleurrijke patronen, vaak geïnspireerd op de natuur. Het is een ultiem vrolijk behang, met een vergeten groente in de hoofdrol. De combinatie van roze en groen maakt het een gezellig geheel. In het behang wordt dan ook gebruik gemaakt van een warm-koudcontrast., door lichtblauw en groen met roze, geel en paars te combineren. Er worden ook varens, viooltjes en monnikskap afgebeeld, maar de glansrol heeft de rabarber toch echt in dit werk. Om deze glansrol te creëren wordt er met drie kleuren groen gewerkt om de vorm van het blad en de schaduwen weer te geven en twee kleuren roze om de nerven in de steel te illustreren.  Er zit veel ritme in het behang, dat komt door de constante herhaling van de afgebeelde planten, de van linksonder naar rechtsboven steeds een plek verschuiven in het patroon. Daardoor ontstaan er diagonale lijnen in de overall compositie. Door het vrolijke ontwerp, met leuke planten die mooi gedetailleerd zijn weergegeven vind ik dit een heel gaaf behang. Ik vind het vooral mooi dat er met zo veel schaduwen en verschillende kleuren is gewerkt, ook al zie je dat op het eerste gezicht niet.

Paris Daybed – Bruno Mathsson 1937

Zo’n simpel maar mooi ontwerp, dat is voor mij typisch Scandinavisch design, daarom sprak me dit werk ook aan. Het is een ligbed, wat zo in een trendy huis zo kunnen staan. Wat knap is want Paris Daybed is nog voor de tweede wereldoorlog ontworpen, maar toen al zo stijlvol en tijdloos. Het bed bestaat uit twee poten die doorlopen in een lichte golfvorm aan het hoofdeinde. Er zitten onder het hoofd- en voeteneind twee dwarsverbindingen en de  ”lattenbodem” is gemaakt van linnen stroken. Het kussen is gemaakt van simpele linnen stof, wat het een chique maar degelijke uitstraling geeft. Het werk is ruimte omvattend door de luchtige constructie. Er zitten bijna alleen maar lijnen in, horizontaal en verticaal (de poten, de linnen stroken en het kussen), maar het werk bevat geen diagonale lijnen. Als je dit werk ook in je huis wil hebben kan dat, maar je moet wel een dikke portemonnee hebben, want de werken van Bruno Mathsson beginnen bij een euro of vijftienduizend. WhatsApp Image 2018-06-24 at 15.33.34(2)

 

Schaal – Birger Kaipiainen

WhatsApp Image 2018-06-24 at 15.33.33(1)Na de studie van Birger Kaipiainen werd hem een baan aangeboden bij de keramiekfabriek Arabica, waar hij bleef werken tot zijn dood in 1988. Deze schaal is onder andere ook geproduceerd door het bedrijf Arabica. Kaipiainen werd door kunstcritici de ”meester van keramiek” genoemd en de ”de onbetwiste heerser van decoratie” Birger zette zich af tegen de kunststromingen De nieuwe zakelijkheid en het functionalisme, waarin hij uniek was onder de Arabica ontwerpers. Hij was geïnspireerd door byzantijnse kunst en kunst uit de renaissance, hij beeldde vaak fruit, bloemen en vogels uit. Bij deze schaal zien we ook weer duidelijk zijn inspiratie uit de natuur, er is plant met verschillende bloemen afgebeeld. Op de bladeren zitten zwarte bollen, bij de een alleen langs de rand en bij het andere blad over het hele oppervlak. De achtergrond is crèmekleurig en de plant zelf is van verschillende kleuren groen gemaakt. De paarse bloemen lijken op viooltjes en  de rode bollen lijken op appels. Deze combinartie van kleuren zorgt voor een rustig totaal. Door de dynamieke lijnen van de stengels zou je denken dat de schaal ook iets weg heeft van Jugendstil.

Flag Halyard Chair – Hans J. Wegner 1950

Nee, dit soort stoelen kun je niet bij de IKEA halen, dat is wel duidelijk. Deze mooie luxe stoel is net zo tijdloos en stijlvol, in mijn optiek, als de Paris Daybed. Er wordt in dit werk gebruik gemaakt van een onorthodoxe combinatie van materialen, namelijk: roestvrij stalen frame, een zitting van vlaggentouw, een leren hoofdzitting en een langharige vacht maakt het af. Er worden veel tinten crème gecombineerd, wat het geheel niet saai maakt, dat zou anders wel gebeuren in mijn optiek. Het is stijlvol, maar het ziet er ook knus uit, dat vind ik een mooi contrast en daarom vind ik dit object ook interessant. Er zit veel lijnenspel in de stoel, veel diagonale lijnen maar ook verticaal. Deze stoel zou daardoor heel erg strak ogen zonder de schapenvacht, die het geheel iets minder star en dynamischer maakt. De symmetrie van de stoel vind ik zelf echt heel erg mooi, zelfs de touwtjes aan de onderkant van het frame zitten exact gelijk.  De stoel is ruimte omvattend door de geminimaliseerde constructie van de poten en leuningen, waardoor er veel lucht in wet werk komt. Deze stoel zou ik zelf wel graag willen hebben. Maar dan zou ik liever een andere kleur frame hebben en niet daaronder geen zwarte uiteindes, dat had van mij wel iets bijpassender bij de rest van de stoel gemogen.

09_scandinavian
foto: Textielmuseum Tilburg

 

Groetjes,

Josefine

 

 

Advertenties

De Pont

Voor een schoolopdracht moest ik van vier kunstwerken bespreken welke ik mooi vond en welke ik minder mooi vond, of zelfs lelijk. Als ik daarna informatie bij het kunstwerk zou gaan zoeken en lezen, zou ik de stukken die ik minder esthetisch vond mooier gaan vinden? Tevens moet ik beschrijven waarom de kunststukken voor mij wel of niet  bij het thema ”zo voorbeeldig” past. Ik heb veel mooie dingen gezien, maar ook veel werken die me minder aanspraken, of die wel mooi waren maar me weinig roerden. Omdat opbouwende kritiek in mijn ogen de fijnste kritiek is zal ik beginnen met het bespreken van de werken die me aanspraken.

Ai WeiWei – Grapes

Toen ik dit werk zag dacht ik al ”wauw”. Ik vind dit een heel mooi werk, omdat het erg simpel is maar toch complex oogt. De krukken uit de Qing dynastie (1644-1911) vormen een mooi geheel waar er erg wordt gespeeld met open en gesloten vormen, wat het erg interessant maakt om naar te kijken. De zitting van de krukken vormt een bol waaruit de poten uitsteken, er zitten daardoor veel straalsgewijze lijnen in. Door het gebruik van straalsgewijze lijnen krijgt het beeld een dynamisch effect, maar door de herhaling en regelmaat in het werk geeft het toch een rustig geheel, ook mede veroorzaakt door de tonale kleuren van de krukken. Dit werk valt voor mij onder zo voorbeeldig, omdat WeiWei veel kritiek uit over de veranderingen in sociaal en cultureel opzicht in China.

Dit werk lijkt in eerste instantie niet direct bij het thema ‘zo voorbeeldig’ te passen, vanwege WeiWei’s uitgesproken kritiek op het Chinese regime. Daarnaast bekritiseert  hij de economische uitbuiting, mensenrechten en milieuvervuiling ook in zijn land van herkomst. Ondanks dit duidelijke contrast met het thema vind ik Grapes bij voorbeeldig passen, juist omdat het er níét in past.  Voorbeeldig zijn is is voor mij iets wat zich voordoet in kringen waar er veel sociale controle is, dat is nou net wat de consumptiemaatschappij steeds meer afbreekt. Dus eigenlijk is dit voor mij ”hang naar voorbeeldigheid”. De stoelen in WeiWei’s werk kun je dan zien als mensen en de periode waarin de stoelen zijn gemaakt staat dan symbool voor vroegere tijden.

WhatsApp Image 2018-06-16 at 18.37.53(10)

 

Ai Wei Wei maakt veel gebruik van readymades , waarvan Grapes er vanzelfsprekend ook een is. Hij probeert traditionele Chinese cultuur te verwerken in zijn werk, wat bij Grapes ook weer gebeurd. Tevens maakt WeiWei veel geëngageerde werken, die vooral te maken hebben met de politieke situatie in zijn geboorteland China. De stoelen van WeiWei zijn een proces geweest, zou heeft hij in 1997 al de eerste versie gemaakt. Dat waren maar twee stoelen, die aan elkaar gesmolten leken te zijn als een soort liefdespaar. Met de jaren zijn de stoelen van twee, naar zeven, naar meer dan twintig versmolten stoelen geëvolueerd.

 

Anish Kapoor – Vertigo

Het is een indrukwekkend werk, groot, bol, glimmend en vooral rond. Het werk oogt ogenschijnlijk simpel maar als je goed naar de weerspiegelingen in het werk gaat kijken blijkt iedereen te vervormen, behalve jijzelf als je maar steeds dichterbij komt. Dat maakt het een heel leuk werk, wat je uitdaagt te spelen met de afstand die van het werk af staat. Eerst lijk je het beeld van je in de spiegel op zijn kop, maar langzaam, naarmate de afstand kleiner wordt begint je beeld meer te kloppen. Het werk halfrond, wat zorgt voor het vervreemdende effect. Ik vind het mooi om te bedenken dat dit kunstwerk eigenlijk aanpast aan de omgeving, die wordt gereflecteerd. Doordat het kunstwerk dus constant verandert als de ruimte verandert is het een dynamisch kunstwerk. Vertigo zelf heeft geen kleur, het reflecteert en vervreemd alleen zijn omgeving. In het werk zijn maar vier lijnen te bekennen, de boven en onderste rand en de zijkanten. Het is voor mij dan ook een moeilijk object om wat over de beeldaspecten te vertellen, omdat dit werk een contrast in zichzelf is, het is zowel ruimte-omvattend als ruimte-innemend en het aanzicht wisselt per zijde.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vertigo is gemaakt uit roestvrijstaal en is ruim vier meter breed en twee meter hoog. Anish Kapoor wil met dit werk de waarneming van de kijker activeren. Het gevoel van duizeling en desoriëntatie liggen ten grondslag aan Vertigo. Het vervreemdende effect komt door de brandpuntafstand van de bolle spiegel. Met deze informatie in het achterhoofd vind ik dat Vertigo niet bij ”zo voorbeeldig” past, omdat Anish kapoor je ook echt wil uitdagen om de spiegel te ervaren, dus moet de spiegel je aandacht trekken en je uitdagen om er voor te gaan staan uit nieuwsgierigheid naar het object. Dit hoort bij mij niet bij voorbeeldig, want dan stel ik me juist mensen voor die juist niet zich laten uitdagen, maar zich in toom houden. Dit is dus opnieuw meer een tegenstelling op het thema.

 

Howard Hodgkin – Learning about Russian Music

WhatsApp Image 2018-06-16 at 18.37.53(6)

Geef een kleuter een penseel, wat olieverf en een doek met een lijst erom en dat gaat in mijn mening aardig lukken om dit werk te reproduceren. Nee, ik vind dit werk niet mooi, maar het roept wel veel vragen op. Waarom die lijst dan? Waarom wil je zo’n doorkijk creëren zonder echte diepte te schilderen? Het werk heeft twee verticale en horizontale lijnen die als het ware een kader vormen voor de gekleurde lijnen erin.
Wat het interessante is aan dit werk, is dat het een heel erg vlak ogend schilderij is, maar toch ook weer diepte en dynamiek heeft door de grove toets en de speelse, ‘snelle’ lijnen. Qua contrast is dit schilderij heel interessant, er zitten namelijk maar liefst drie contrasten in. Om te beginnen is er een duidelijk complementair contrast tussen het rood-oranje kader en de blauwe en groene lijnen, wat dan ook automatisch een warm-koudcontrast vormt. Daarnaast is er ook kleine mate sprake van een kleur-op-kleurcontrast, aangezien de meest primaire kleuren allemaal aanwezig zijn (sommige meer dan anderen).

De voorstelling is moeilijk om over te schrijven, aangezien dit een zeer abstract schilderij is. Voor mij stelt dit een abstract kunstwerk voor waar de lijst ook als onderdeel van het doek is gebruikt, waarbij de omlijsting doorloopt in het doek en een doorkijk creëert waarin andere kleuren in de vorm van strepen te zien zijn.

Learning about Russian Music is gemaakt met olieverf en is een middelgroot schilderij. In de negentiger jaren van de vorige eeuw werd de kunst steeds expressiever. Hodgkin ging meer emotioneel complexere schilderijen schilderen, waardoor zijn toets ook grover en losser werd. Hodgkin had veel voorbeelden, maar Matisse was echt zijn grootste voorbeeld. Hij wilde Matisse niet kopiëren maar hij probeerde meer ervaring te krijgen door naar zijn schilderijen te kijken. Hodgkin ziet zijn schilderijen niet als abstract maar als weergaven van emoties. De werken van Hodgkin worden laag over laag geschilderd, wat een langdurig proces is. Hodgkin wordt vanwege zijn techniek tot de colourfield-stroming gerekend.

Nu ik weet dat het schilderij een weergave moet zijn en de kleuren expres er gelaagd zijn, vind ik het wel een begrijpelijker schilderij. Een topstuk vind ik het nog niet, maar ik kan me er wel meer in vinden. Ik vind het wel mooi om bij dit kunstwerk ”zo voorbeeldig” te koppelen, omdat voorbeeldig ook het perfecte voorbeeld is. Ik heb het idee dat mensen die voorbeeldig zijn vaak niet zo heel erg veel van hun emoties tot expressie laten komen, dus wat nou als dit schilderij een weergave zou zijn van een emotie die zelfs de rand uit komt en dus wel tot expressie gaat komen.

 

Marlene Dumas – The First People

”Vier pasgeboren gremlins op doeken naast elkaar”, dat was het eerste wat bij me opkwam. Het zijn niet bepaald wolken van baby’s. De schilderstijl vind ik qua baby best wel anders, wat ik een niet zo mooi en evenwichtig geheel vind geven. De ene baby is wat plat en de ander is met veel meer diepte geschilderd. Voor de baby’s zijn ook verschillende kleuren gebruikt, twee roze en twee echt wat witter. De achtergrondkleuren verschillen ook veel van egaal tot aan twee kleuren, van rood tot groen. De overeenkomsten van de baby’s zijn wel dat ze allemaal verticaal liggen met hun benen redelijk in de zelfde positie naar beneden. Ik vind het wel apart dat je naakte baby’s schildert, maar ze vervolgens wel lichtelijk androgyn schildert.

WhatsApp Image 2018-06-16 at 18.37.53(8)

Marlene Dumas speelt graag met de spanning tussen kijken en bekeken worden. Dit werk wordt soms als lichtelijk choquerend ervaren, omdat mensen vaak niet goed weten hoe pasgeborenen er echt uit zien. Het beeld van de baby’s wat Dumas schildert is namelijk best wel waarheidsgetrouw, in plaats van de Zwitsalbaby’s in advertenties en reclames. Marlene wil hiermee uitdrukken dat het moederschap ook best wel een schok is, omdat veel moeders zich niet hebben gerealiseerd hoe baby’s er echt uit zien als ze net geboren zijn.

Nu ik meer over  schilderij weet kan ik het meer waarderen, niet zo zeer hoe het eruit ziet, maar de gedachte erachter vind ik wel goed en tof. Ik vind dit beeld bij ”zo voorbeeldig” passen, omdat je gewend bent om altijd wolken van baby’s te aanschouwen op tv en in films, maar die ”voorbeeldigheid” (dat rolmodel) verbreekt Dumas met dit werk. Daarom vind ik het bij voorbeeldig passen.

Het thema wat ik moest behandelen was ”zo voorbeeldig”, het is me dan ook  duidelijk geworden dat geen enkel van de schilderijen en objecten die ik heb gekozen om te beschouwen bij dit thema passen. Ze vormen voor mij allemaal tegenstellingen tot dit thema, wat het extra uitdagend maakte om te beargumenteren.

Groetjes,

Josefine

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: