Gewoon vrienden

Joris komt maar niet los van zijn ouderlijk huis in Almere. Yad keert er juist met hangende pootjes naar terug. Deze twintigers lijken voor elkaar gemaakt. Maar voor ze zich kunnen overgeven aan de liefde, moeten ze nog het één en ander rechttrekken met hun moeders.

Gewoon_Vrienden_widescreen-1517401869
Joris (Stradowski) en Yad (Mardo), foto: NPO

Yad (Majd Mardo) heeft geprobeerd om geneeskunde te studeren, maar door zijn voorliefde voor het Amsterdamse nachtleven bakt hij daar niet veel van. Hij wordt door zijn ouders terug naar huis gehaald en moet maar een baantje gaan zoeken. Hij vindt een baan in de thuiszorg, hij poetst bij een oudere vrouw in huis. Deze oudere vrouw is een echte ras Amsterdammer, en ze kunnen het dan ook meteen goed met elkaar vinden. Yad is een ruimdenkende jongen, die uit een strenge Syrische familie komt, zijn moeder kun je beschouwen als een lichtelijke ”tijgermoeder”. Ze wil het liefst dat Yad een goede studie gaat doen en in het perfecte plaatje past. Maar in werkelijkheid is Yad een alternatieveling en homoseksueel.

”De hele wereld is een klotezooi, maar we moeten wel blijven lachen!” Ans (de oma van Joris)

De dame waar Yad het huis van poetst is Ans, een verschrikkelijk lief mens. Ans is tevens ook de oma van Joris (Josha Stradowski), een homoseksuele jonge die het slecht kan vinden met zijn moeder. Joris worstelt vooral met zijn vaders dood, die overleed toen Joris 11 jaar oud was. Zijn moeder praat niet veel over haar overspelige overleden echtgenoot. Het gezin is daardoor wat verbitterd en Joris zit in de knoop met zichzelf. Hij heeft een harde persoonlijkheid naar mijn mening, die Stradowski goed tot uiting brengt. Joris woont nog thuis en weekt juist los van zijn moeder en krijgt een wat zachtere ersoonlijkheid door het omgaan en de relatie met Yad.

”Liefde laat zich niet sturen, liefde stuurt jou.” Ans

Terwijl Yad juist weer na zijn grote avontuur in Amsterdam en zijn geneeskunde fiasco terug naar huis komt en opnieuw zijn draai binnen het gezin moet vinden. Ik vind die tegenstelling van Yad en Joris goed gedaan. Het is leuk om zo veel verandering van Joris’ persoonlijkheid te zien in de film. Verder vond ik de shots, die veel met behulp van drones zijn gemaakt erg mooi en pasten goed in de film.

180305_FILM1_9163A22527FA8CCFC1258242004D8EEC
foto: NPO

 

Het einde vond ik mooi, Joris krijgt eindelijk de sleutel van de opslag van zijn vaders spullen, waar hij een homevideo van zijn ouders in gelukkige tijden ziet. Yad komt dan aan lopen, omdat hij beseft dat hij een grote fout heeft gemaakt om Joris weg te duwen. Het komt toch weer goed tussen de tortelduifjes. In een van de laatste scènes zien we Joris, Yad en Ans zien lopen over de Amsterdamse grachten. Ze hebben een supriseparty in een snackbar geregeld, Ans is helemaal blij met het feit dat haar familie er is voor haar verjaardag en ze zonder poespas gewoon broodjes kroket serveren. In de laatste scène zien we Joris die een tattoo laat zetten met zijn vaders as erin en hoe uiteindelijk de as wordt uitgestrooid.

Gewoon_Vrienden_Nederlandse_gay_romcom.png-wqnl-rszd
Foto: NPO

Josha Stradowski, die ik eerder heb gezien in Bromance, vond ik een vergelijkbaar personage en spel vertonen. Hard karakter en een strakke speelstijl, maar gelang de film het einde nadert zie je oook mooi dat Josha ook de zachtere persoonlijkheden goed kan spelen. Majd Mardo, die ik eerder in Jihad de voorstelling bewonderde, zette een hele goede en flamboyante Yad neer. De twee acteurs bewijzen nogmaals in deze film dat ze heel goed kunnen spelen.

Ik vond het een mooi film, omdat de film ons weer eens heel duidelijk laat zien dat liefde en persoonlijke problemen een universeel thema in het leven zijn. Het laat ons de verhoudingen goed zien binnen families, die er scheef kunnen zijn, maar toch weer kunnen opbloeien. Door deze thematiek vond ik het een goede film en geef ik de film  een 6,7 .

 

Groetjes,

Josefine

 

*de uitgelichte foto is tevens van NPO

Advertenties

NPO telefilm: Lost & found

Het is alweer tijd voor de recensie van de tweede telefilm! Deze keer is het de beurt aan lost & found. Met in de hoofdrollen Bram Suijker als Lucas en Hannah Hoekstra als jeugdliefde Lena.

”Vijf jaar na zijn succesvolle debuut is schrijver Lucas totaal vastgelopen. In een wanhoopspoging zijn tweede boek, een pretentieuze Tweede Wereldoorlog-roman, nieuw leven in te blazen, reist hij naar Berlijn. Onverwacht loopt hij daar zijn oude reisliefde Lena tegen het lijf. Dwalend door nachtelijk Berlijn praten ze over hun toekomstverwachtingen, nu die toekomst officieel is begonnen. Maar hebben ze alles uit het verleden wel goed uitgesproken? ”

lostfound-c-conrad-bauer_1Het verhaal begint Met Lucas, die een inspreek opdracht heeft over wasverzachter, maar hij kan niet tegen de kritiek van de opdrachtgever en geeft er al snel de brui aan en verlaat geïrriteerd de studio. Daarna komt hij bij zijn uitgever die eigenlijk nog de enige is die in hem gelooft. Want na zijn debuut heeft Lucas eigenlijk geen brood meer op de plank gebracht. Het ”literaire wonderkind”’is eigenlijk veranderd tot eigenwijze nietsnut. Lucas is bezig aan een oorlogsroman en overtuigd zijn uitgever dat hij één maand nodig heeft in een appartement in Berlijn en dan zal het boek echt af zijn. Zo gezegd zo gedaan, hij krijgt zijn laatste kans en vertrekt naar Berlijn.

image-286-5a840465e5bf4Waar hij in een bibliotheek zijn oude liefde Lena weer tegenkomt. Die avond komt Lucas bij haar eten, en doet dan de schokkende ontdekking dat Lena in een soort vrije seks gemeenschap woont, getrouwd is en al kinderen heeft. Lucas is hierdoor zo geshockt dat hij stiekem wegsluipt, maar hij komt toch weer terug naar lena’s huis als hij mekt dat zijn laptop gestolen is. Lena gaat met hem mee om zijn laptop te vinden.De spanningen tussen Lena en Lucas lopen op, en hij probeert haar af te schudden, maar Lena is niet af te schudden en wil hem niet aan zijn lot over laten. Ze herinneren zich onderweg weer oude trekjes van elkaar. Uiteindelijk na vele conversaties in de metro van Berlijn gaat Lucas naar zijn hotelkamer (zijn sleutels zijn immers ook kwijt van zijn appartement) , maar lang blijft hij niet want Lucas gaat weer naar de club waar Lena het over had, Otto. Otto is een psychedelische nachtclub maar heeft ook weer iets weg van een parenclub. Waar hij Lena weer tegen komt en als de zon opkomt scheidden hun wegen pas.

Lost and Found

Ik ga heel eerlijk bekennen, deze film greep me totaal niet. Ik vond de eindeloze en ook bijna doelloze conversaties van de hoofdpersonen maar langdradig en oninteressant. Ik vind het verhaal ook zeer matig en het is jammer dat er zo’n open einde is dat de moraal ook niet echt heel erg naar boven komt. Het zou een goede film kunnen zijn, maar hij is gewoon niet lekker uit de verf gekomen in mijn ogen, en dat is zonde.

Ik vond dat Suijker en Hoekstra goed samen speelden en ze waren ook goed gecast voor de rollen. Het samenspel in de conversaties van de spelers was het enige wat die stukken interessant maakte. Ik vond de Titel wel goed passen bij de film, omdat het niet alleen over de spullen van Lucas ging maar ook om zijn verloren identiteit. Dat vond ik wel mooi aan de film, maar dat had voor mij meer naar voren mogen komen. Het is mooi om te zien hoe de toch wel licht conservatieve Lucas uit zijn comfort zone wordt geduwd door de hippy-achtige Lena. Lucas komt daardoor tot de conclusie dat dit boek helemaal niet een boek is naar zijn hart en dat hij wat anders moet gaan schrijven, echt iets waar zijn passie ligt.

1006840Ik vond het leuk en apart dat de film ook vooral ging hoe pijnlijk vergane liefde kan zijn en hoe veel je van je ex kan vervreemden en hoeveel je altijd toch je eigen trekjes zal blijven houden. Dat vond ik teder en goed gespeeld. Dat maakte de film soms interessant. Vooral het gedeelte wanneer Lena over haar gevoelens praat waarom ze nooit op de brieven van Lucas heeft geantwoord. Ze laat zien dat liefde mooi kan zijn en dat je het kan delen, maar dat de liefde soms ook te verstikkend en pijnlijk kan zijn. Dat vond ik een goede nuance die ook diepgang in het verhaal bracht.

Wat ik grappig vond om te zien was dat de hele set in Berlijn was en dat ik ook heel veel plekken herkende, zoals het oude vliegveld Tempelhof en bepaalde stations. Dat zorgde er wel voor dat ik me wat meer in de ruimte kon verplaatsen en dat was denk ik ook wel goed bij het kijken van deze film.

 

Ik geef deze film een 5,3 omdat ik het een te langdradige film vond met voor mij op sommige momenten te weinig diepgang en het verhaal mij niet echt greep.

Groetjes,

Josefine

Recensie: Het Hart van Hadiah Tromp

Ze is koppig, een meisje meisje, eerlijk en denkt buiten de regeltjes om, desondanks vindt haar vader, officier Tromp dat ze net als hij bij de marine thuis hoort. Maar Hadiah heeft daar een hele eigen visie op. Maar toch doet ze wat haar vader van haar wil, ze gaat toch een opleiding volgen bij de mariniers, want de Tromps horen op zee (punt uit).

0202-600x403De film begint bij de opleiding van Hadiah, ze rent door de duinen en tijgert door het zeeweter, in de eerste scène is al meteen duidelijk dat er van intrinsieke motivatie bij haar geen sprake is. Ze doet alles wel, maar ze gaat er niet echt voor. Als de oefening afgelopen is krijgen de pupillen drie weken vakantie. Ze is eigenlijk helemaal klaar met haar opleiding, ze wil echt niet meer terug. Maar door het vreemdgaan van haar (inmiddels) ex neemt ze de impulsieve beslissing om toch op vaarstage te gaan.

Eenmaal aan boord blijkt haar leidinggevende, officier Borremans, een knappe man te zijn. Maar Hadiah kan niet goed met hem opschieten, ze vindt hem maar een ”regelneuker”. Hadiah is nooit op tijd klaar en dekt haar bed nooit net op, waardoor de rest van haar blok een lichtelijke hekel aan haar krijgt. Zij worden namelijk ook aangesproken op haar gedrag. Al snel is duidelijk dat er een romance komt tussen Hadiah en Paul Borremans, maar Borremans beroept zich steeds weer op de regels waardoor het nooit echt uit de verf komt.

 

3120-HHVHT-c-IJswater-Films-AVROTROS-600x400
Borremans spreekt Hadiah aan op haar zilverkleurige hakken

Op een dag googled ze op de term ”Paul Borremans” en vindt een filmpje waar Paul een jongen aftuigt. Op dat moment loopt een leidinggevende van Paul binnen. Paul moet voor 48 uur onvrijwillig verlof opnemen. Paul probeert daarna Hadiah nog een keer te redden uit een knokpartij tussen haar en haar blokmaatjes en probeert hij Hadiah te redden van zijn mede officier die haar aan probeert te randen. Deze pogingen worden hem niet in dank afgenomen, zeker niet omdat hij boos is op Hadiah omdat zij in het water springt om een drenkeling te redden, maar het over boord springen is tegen de regels. Als Hadiah wordt gevraagd bij het proces tegen officier Borremans of de andere officier haar aanrande zegt ze nee, dat doet ze in mijn ogen om Paul terug te pakken voor het feit dat hij haar bestrafte voor haar heldendaad. Paul is niet meer welkom op het schip en moet ervan af. Maar vlak voordat hij van het schip wordt geescorteerd verteld ze toch de waarheid en mag Borremans toch blijven. En ze spreekt eindelijk haar liefde voor hem uit en die wordt natuurlijk beantwoord…

 

26239389_317857798702868_1117232684649534167_nIk vond dat de film maar matig begon, het had een hoog ”legally blond gehalte”. Chloe Leenheer vond ik als actrice in het begin totaal niet uit de verf komen. Ze speelde echt te jong voor het verhaal, ze had zesjarige trekjes terwijl zij 21 moest spelen. De botsingen met haar vader waren zeer kinderachtig, wat ik jammer vond. Later in de film ging het kinderachtige van Hadiah af, wat de film zeer ten goede kwam.  Ik vond dat Peter Heerschop (officier Tromp) wel erg goed acteerde vanaf het begin, hij was duidelijk een weduwnaar die na de dood van zijn vrouw een beetje de koers in zijn leven was kwijtgeraakt en zich helemaal stortte op de marine om maar houvast te hebben in zijn leven. Waardoor hij dus ook erg dwingend werd naar zijn dochter. Valentijn Bernard (Paul Borrnemans) vond ik ook wel goed acteren, hij had iets mysterieus over zich, maar ook iets onzekers. Elke keer als Hadiah iets dichter bij zijn werkelijk persoonlijkheid kwam werd hij weer afstandelijk en beroepte hij zich weer op zijn taak als leidingevende van haar. Dat vond ik wel een interressant thema in de film.

Het mooie aan de personage van Hadiah vond ik dat ze (bijna) altijd eerlijk is en buiten de hokjes durft te denken. Ze denk er geen seconde over na om tegen de orders in van de boot te springen en een drenkeling te redden. Dat zijn wel hele mooie eigenschappen van haar. Maar helaas wordt ze ook vaak niet begrepen of onterrecht beschuldigd. Ze stuit op veel onbegrip en dat maakt haar personage ook wel weer interessant. Wanneer er een medemarinier tegen haar iets zegt van in de trant ”dochter van van grote officier Tromp” heeft diegene geen enkel idee hoe vervelend dat eigenlijk echt voor haar is, want haar vader is juist de persoon die haar deze opleiding heeft opgelegd. Hadiah probeert het zo goed te doen voor haar vader, maar dat lukt haar niet goed omdat ze zelf eigenlijk helemaal niet wil. Wat ik sneu vond in de film. De tegenhanger van haar vader, Hadiahs overleden moeder zorgde denk ik altijd voor het balans in het gezin. Maar dat balans is na haar dood helemaal verstoord waardoor vader Tromp ook wel erg door slaat in zijn mariniersschap. Maar aan het einde van de film groeien hij en zijn dochter toch weer wat meer naar elkaar toe, omdat hij wat meer van van zichzelf laat zien en weer echt contact maakt met zijn dochter. Dat vond ik een mooi en herkenbaar moment.

2093848Paul is een wees die veel pleeggezinnen heeft gekend, hij was naar eigen zeggeen een straatschoffie voordat hij bij de marine ging. Hij was een heethoofd die er snel op sloeg als er iets gebeurde. Het heethoofdige is er wel erg af in de film. Bij het filmpje wat uitlekt van zijn gewelddadige daad is het eerste gedeelte afgeknipt. Paul zag namelijk dat er een meisje in elkaar werd geslagen door een jongen. Hij duwde de jongen van haar af, maar de jongen begon hem toen te slaan, waarna Paul hem weer sloeg. En alleen het laatste moment stond op film. Wanneer hij twee keer Hadiah probeert te redden uit een handgemeen hoekt hij heel snel iemand neer, waarna hij meteen ”sorry sorry sorry” begint te zeggen, wat iets aandoenlijks en grappigs heeft. Paul is een onzeker persoon die zich achter de stabiliteit verschuilt die de regels en protocollen van de marine hem bieden. Maar die vastigheid verdwijnt toch wel echt zodra hij verliefd wordt op Hadiah. Je ziet hem gaandeweg de film meer vanzichzelf laten zien. Wat ik erg goed van Valentijn geacteerd vond.

3076-HHVHT-c-IJswater-Films-AVROTROS-600x400Soms kwamen er ineens stukken zang in de film voor (de moeder van Hadiah was namelijk Ska zangeres) Die stukken vond ik niet echt wat bijdragen aan de film en zorgde bij mij voor lichtelijke plaatsvervangende schaamte. Er waren wel meer stukken die ik niet echt een bijdrage vond leveren aan de film, zoals de scène dat ze met haar vriendinnen in de auto van een vriend aan het blowen is. Verder vond ik wel dat de liefde tussen Hadiah wel erg voorspelbaar was, laat ik het zo zeggen, je had er geen verrekijker voor nodig. Dat vond ik wel een beetje jammer.Ik had het juist tof gevonden als dat wat minder doorzichtig zou zijn geweest, dan had de kijker iets meer uitdaging gehad, wat ze namelijk bij de ontwikkeling van Paul wel hadden. Ik vond ook de manier hoe er onderling door de mariniers de mores werden gehandhaafd niet echt heel erg geloofwaardig, net zoals wel meer dingen in de film.

De locaties waren gaaf, het grote marineschip en het marineinstitiuut. Al viel het wel op inde reddingsscène dat de reddingsboot eerst een meter of 50 van de drenkeling verwijdert is en als Hadiah de drenkeling eenmaal vast heeft is de boot ineens 5 meter van hun vandaan. Terwijl je de boot in de tussentijd helemaal niet ziet varen. Verder waren de locaties heel echt, maar dat kan natuurlijk ook niet anders als je op een echt marineschip draait.

1608-HHVHT-c-IJswater-Films-AVROTROS-600x400De kleding was erg goed. Het waren officiële marinepakken en dat scheelt heel erg in geloofwaardigheid. Gelukkig pasten alle uniformen ook goed, wat vaak fout gaat in producties. Dus daar verdient deze film wel echt een dik pluspunt mee. Ik vind dat er goed op de details is gelet, zoals b.v. de bladen waar het eten op geserveerd werd en de spullen die in de slaapvertrekken stonden. Het enige wat is wel jammer vond was dat Hadiah in de auto na haar vaarstage haar kisten probeert aan te trekken, alleen dit blijken Dr. Martens te zijn, wat een leuk fashionitem is maar niet bij het unform van een marinier thuishoort.

Ik vond sommige stukken grappig, de blowende vriend vond ik leuk gedaan. En de overfanatieke Paul bij kolonisten was ook erg grappig. En de sorry sorry van Borremans wanneer hij weer iemand had neergehoekt en de nochalante divamomenten van Hadiah lieten mij zeker ook hardop grinniken. Het einde vond ik goed, er word gerefereerd naar het hart van een marinier, wat moedig en eerlijk en loyaal is ”Het hart van Hadiah Tromp”. Ik vond dit een goed passende en sterk einde.

Telefilm_factsheet_Hadiah_Tromp-1517841541

Ik vond het een leuke film, alleen een beetje voorspelbaar. Ik vond de film amusant en zeker niet verkeerd om naar te kijken, maar om nou te zeggen dat dit een klassieker wordt, nou nee… Omdat deze film aan de ene kant makkelijk is om te kijken, maar je ook meer dan alleen de romcom erin kan herkennen geef ik deze film een 6,7!

 

Groetjes,

Josefine

Alle foto’s die in dit stuk zijn gebruikt zijn in eigendom van IJswater producties.

NPO telefilms

Er komen weer nieuwe telefilms op NPO3! Ik heb al een paar telefilms van vorig jaar gezien, maar deze keer ga ik echt fanatiek kijken. Ik ben van plan om ze voor jullie te recenseren. Ik hoop mooie films te gaan zien, met meer inhoud dan de ”standaard Nederlandse romcom”. Ben je nou nieuwsgierig geworden? Hier zijn de zes films die de komende komende zes weken op de Nederlandse beeldbuis worden uitgezonden:

 

Telefilm_factsheet_Hadiah_Tromp-1517841541

Aan boord van het marinefregat heerst een gedisciplineerde regime vol regels, waar de wispelturige Hadiah maar moeilijk kan aarden. Bovendien heeft ze constant aanvaringen met haar meerderen, onder anderen met de aantrekkelijke, maar strenge sergeant- majoor Paul Borremans.

Wie: Erik de Bruyn (regie) Chloé Leenheer, Valentijn Benard, Jacqueline Blom en Peter Heerschop.
Waar: De marine.
Waarom:De marine was een serieuze zaak, totdat Hadiah Tromp aan boord kwam.

 

Telefilm_factsheet_Lost_found-1517841539

Lucas is in de paar jaar na zijn succesvolle debuut als schrijver veranderd in een parodie op zichzelf. Als hij in Berlijn tot zijn stomme verbazing de oude reisliefde die hem ooit afwees tegenkomt, besluit Lucas dat dit zijn grote kans is.

Wie: Nicole van Kilsdonk (regie), Johan Fretz (scenario), Bram Suijker, Hannah Hoekstra & Hajo Bruins.
Waar: Berlijn.
Waarom: “Hoewel het verhaal pure fictie is, ligt het op sommige vlakken dicht tegen Johan Fretz aan en dat maakt het voelbaar en herkenbaar”, aldus Nicole van Kalsdonk.

 

Telefilm_factsheet_Gelukzoeker-1517841539

Een knap meisje, een aantrekkelijke jongen, langs verschillende wegen op een dood punt aangekomen, met allebei een ongewis pad naar de toekomst. Hun kansen worden kleiner naarmate Groningen wegzakt en de weerzin over gelukzoekers aanzwelt.

Wie: Hanro Smitsman (regie), David Elsendoorn, Jouman Fattal, Marius Mensink & Peter Boven.
Waar: Het Groningse platteland.
Waarom: “Een romantische komedie die zowel het verstand, het gevoel, als de lachspieren en de onderbuik prikkelt”, aldus Hanro Smitsman.

 

Telefilm_factsheet_Gewoon_Vrienden-1517841538

Yads hoogopgeleide moeder Maryam is faliekant tegen ‘white trash’ en zal Joris ongetwijfeld bij dat ‘uitschot’ indelen. Joris’ moeder Simone is ook niet enthousiast over haar zoons love interest: een jongen met wortels ver over de landsgrenzen, dat kan niet veel goeds opleveren. Beide jongens moeten eerst hun eigen leven op de rit krijgen en los van elkaar het gevecht met hun moeders aangaan.

Wie: Ellen Smit (regie), Majd Mardo, Josha Stradowski, Jenny Arean, Tanja Jess en Melody Klaver.

Waar: Almere en Amsterdam.

 

Telefilm_factsheet_Get_Lost_-1517841537

Fem heeft eindelijk wat ze wil: vrijheid. Maar ook dat heeft zijn keerzijde, want wat heb je eigenlijk aan al die vrijblijvendheid?

Wie: Mirjam de With (regie), Anna Raadsveld, Willem Voogd, Set Sjöstrand, Charlie-Chan Dagelet en Gil Cohen.
Waar: Amsterdam.
Waarom: “You’re 99.7% sure a road-trip would fix everything”, aldus Mirjam de With.

 

Telefilm_factsheet_Billy-1517841540

Billy overvleugelt Gerard al jaren zowel binnen als buiten het theater.Wanneer Gerard verliefd wordt op zijn zorgzame nieuwe buurvrouw, beseft Gerard dat het echt de hoogste tijd wordt dat hij zijn eigen leven weer in eigen hand neemt. Daar is Billy het echter totaal niet mee eens.

wie: Theo Maassen (regie en scenario), Sander van Opzeeland (scenario), Bruno vanden Broecke, Ellen Parren, Ruben van der Meer en vele Nederlandse comedians.
Waarom: “Alle politiek incorrecte, vrouwonvriendelijke en racistische gedachtes die wij netjes wegfilteren puntert Billy zo hard als hij kan op doel”, aldus Theo Maassen.

bron: NPO

groetjes,

Josefine

 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: