Interview met Lykele Muus

Toen ik de kaartjes kocht voor dansen met de vijand trok ik mijn stoute schoenen aan. Ik vroeg Lykele Muus of ik hem mocht interviewen en verrassend genoeg kwam daar een ja op! Lykele had ik al eerder gezien in Missie aarde en Weg van jou, maar ik begon hem pas echt te bewonderen over zijn open brief tegen seksuele intimidatie in de toneelwereld. Toen ik die brief ”Zweinstein” las dacht ik: ”Kijk, deze acteur gaat gewoon tegen stroom in met een eigen geluid.” Dat vond ik heel tof. 

Ik zat in de foyer van theater De leest in Waalwijk te wachten, toen Lykele naar me toe liep. ”Een minuutje, ik zet even mijn eten in de magnetron.” Waarna hij terugkwam met een bak zelfgemaakte spinaziespaghetti. Toen we eenmaal aan het kleine tafeltje in de foyer zaten begon het interview. waarna Lykele meteen zegt dat ik hem mag tutoyeren, ”Laten we het vooral informeel houden” aldus Lykele.

Leeswaarschuwing: Dit zou mogelijk een onsamenhangend interview kunnen zijn.

Selectie-Dansen-met-de-Vijand-2018-080-2560x1703
Foto: Janke Dekker Producties

 

Waarom is 70 jaar nadat de tweede wereldoorlog zich heeft afgespeeld dit thema nog steeds een actueel thema?

L: ”Ik denk omdat we nog steeds niet helemaal begrijpen hoe deze wereldoorlog gebeurd is, dus voor een groot gedeelte zijn de verhalen die zich daar afspelen nieuw. Het is niet perse dat alles over de tweede wereldoorlog gaat, het gaat over goed of kwaad. Of over hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. We zeggen dat Dansen met de vijand over de tweede wereldoorlog gaat, maar het gaat meer over de vraag: wat als goed en kwaad wegvalt? Wat is nog goed en kwaad precies? Tegen de achtergrond van de tweede wereldoorlog doe je iets wat niet ok is, is dat dan nog slecht? Dus in Dansen met de vijand is de tweede wereldoorlog meer het decor of achtergrond.”

Dus het gaat meer over wie jij zelf als mensen bent en keuzes maakt in bepaalde situaties?

L: ”Ja, en dan is de tweede wereldoorlog is denk ik nog steeds de meest onbegrijpelijke periode uit de wereldgeschiedenis. Het is heel makkelijk om tegen die achtergrond dat soort vragen te stellen die je normaal in een huiskamerdrama niet zo snel zou kunnen oproepen.”

d2ff41_6aa2b1c935f74ae082e3fc69878f3bd3~mv2
Foto: LINDA

Zou het voor jou interessant zijn om een huiskamerdrama met zulke thematiek te schrijven?

L:”Dat vind ook wel interessant maar op de een of andere manier is dat in Nederland toch niet zo makkelijk te realiseren.”

Welke wijsheid haal jij zelf uit deze voorstelling?

L:” Er zitten wel een paar levenslessen in die voor mij waardevol zijn. Dat je nooit moet oordelen over andere mensen, want je weet echt nooit wat iemand heeft meegemaakt of wat eronder zit. Tenminste, dat je nooit zomaar moet oordelen. Ook heb ik er als wijsheid uitgehaald dat het weinig zin heeft om leefregels te hanteren, dat je zegt dit is hoe het leven moet en dit is goed en dit is fout, en dat je jezelf daarin beperkt in wat je doet.

Leer je dat ook niet van het leven, dat dingen altijd anders gaan?

L:”Ja, tuurlijk ook. natuurlijk leer je dat ook van het leven, dat is wat in deze voorstelling in ander halfuur ook wel naar voren komt.”

In dansen met de vijand speel je veel verschillende rollen, van SS’er tot de neef van tante Roosje, hoe bereid je je op zo veel verschillende rollen voor?

L: ”Als het goed is zit zitten alle antwoorden in de tekst, dus in hoe iemand praat en wat je moet zeggen dat maakt al meteen karakter. Als iets goed is geschreven hoef je daar niet zo over na te denken. Dan ben je gewoon automatisch een personage, al je op een goede manier zegt wat er staat. ”

”Erik in Soldaat van oranje was heel gaaf on te doen, je mag schieten, je mag alles doen wat je als jongen graag zou willen doen, behalve voetballen. Het enige wat je niet doet is een omhaal en een winnende scoren.”

Maar je hebt wel steeds dezelfde kleding aan en sta je voor hetzelfde decor, is dan niet moeilijk? Als je een SS’er speelt in het stuk heb je geen uniform aan.

L:”Maar in theater is dat dan weer anders dan in een musical en film, en bijvoorbeeld in Soldaat van Oranje moet alles er echt uit zien. Maar als je in het theater zegt dat je de koning van Napels bent, dan gelooft iedereen in de zaal dat je de koning van Napels bent. En als je je dan omdraait op het toneel en zegt dat je een aap bent, dan vinden ze dat ook prima. Die code moet je goed hebben in het theater, het moet wel kloppen. Maar je kan in principe wel een code installeren waarin het publiek overal in mee kan gaan. Je kan een kind, een vrouw of een stervende bejaarde spelen, als de tekst maar klopt.”

Soldaat van Oranje -De Musical- (foto: Joris van Bennekom, fotog
Lykele als Erik Hazelhoff Roelfzema in Soldaat van Oranje

Je hebt het nu over verschillende rollen, maar is er een rol die je nog heel graag zou willen spelen?

L:”Erik in Soldaat van oranje was heel gaaf on te doen, je mag schieten, je mag alles doen wat je als jongen graag zou willen doen, behalve voetballen. Het enige wat je niet doet is een omhaal en een winnende scoren. Maar ik weet niet of er nu een rol zou zijn die ik nog graag zou willen spelen. Het is vooral leuk om iets te spelen wat je goed ligt, maar het is vooral leuk om in een mooie voorstelling te staan. Dat kan als een slechterik zijn of als de charmeur, dat maakt dan niet zo heel veel meer uit denk ik. Als je in een slecht stuk staat dan kan je alsnog een hele mooie hoofdrol hebben maar dan is het verschrikkelijk om te doen. ”

En dan krijg je ook verschrikkelijke recensies die je helemaal niet wil!

L:” Dat maakt niet zo heel veel uit dat is dan voor de producent weer heel vervelend. Voor hun, of voor de verkoop van de voorstelling is dat wel kut ja.”

Ik hoop dat ik hierover wel een mooie recensie kan schrijven.

L:” Dit is een hele simpele voorstelling, in de zin van dat het heel klein is. We zijn met zijn drieën en de voorstelling duurt niet zo lang en het is een compact verhaal. Maar je moet zelf maar gaan kijken. Ik vind het een leuke voorstelling, als het niet goed was zou ik het ook zeggen. Ik stond hiervoor in een voorstelling die echt niet goed was. Dan vind ik het ook niet erg dat je een recensie krijgt die dat bevestigd.”

linette walraven
Foto: Linette Raven

Je bent wat dat betreft wel een integer persoon?

L:” Ik vind bijvoorbeeld na een première zeggen mensen dat ze het echt fantastisch vonden, dat kan bijna niet in Nederland. Als ik naar een voorstelling ga die ik niet goed vond, dan probeer ik aardig te zeggen: ”Ik vond het niet zo goed.” Niet dat ik dan zeg: ”wat kut” of ”wat was je slecht”, een beetje politiek correct. Ik vind wel dat we eerlijk naar elkaar moeten blijven, anders denken mensen dat alles wat ze doen geweldig is. En dan krijg je een cultuur waarbij iedereen elkaar de hele tijd maar op de schouder klopt, terwijl je best streng mag zijn voor elkaar. En ik weet  niet of dat dan integer is, maar als het over werk gaat moet je wel gewoon nadenken over wat je hebt gezien en wat je daarvan vindt. Dat is wel belangrijk.”

Dus kritisch blijven over de dingen die je ziet?

L: ” Ja en vooral naar collega’s toe. Dat er überhaupt gerecenseerd wordt is al hartstikke fijn. Soms zit daar wel een recensie tussen waarbij de recensent het stuk echt niet heeft begrepen en dat is gewoon heel jammer, maar dan nog moet je naar jezelf kijken en denken ”’misschien heb ik wel iets verkeerd gedaan”, ”misschien was het wel moeilijk”.’’

Speel je liever the good of the bad guy?

L:”Ik denk niet dat ik echt een voorkeur heb. Als het materiaal goed is maakt dat niet zo heel veel uit, dan is spelen gewoon spelen. Je verplaatst je toch in een andere rol, dus in wat voor karakter dat is maakt eigenlijk niet uit. Het gaat meer over hoe je die rol invult. Ik heb eerder een voorkeur voor een bepaalde stijl of toon van spelen dan voor en bepaald personage. Ik zou bijvoorbeeld niet in een klucht willen spelen, dat vind ik niet leuk, kan dat ik niet zo goed, dat vind ik stom.

Waarom is een klucht stom?

L:”Ik kan me daar niet toe zetten. Ik vind het ouderwets, en ik geef er de voorkeur aan om mensen van vlees en bloed te spelen en niet een clown. Ik vind het moeilijker om een typetje te spelen. Gewoon een beetje gek doen vind ik moeilijker dan echt een mens spelen.”

d2ff41_2ef0d2ba74ce2baf31d156e25f26f9ae
Lykele in King Lear

And now for something completely different, je bent ook bezig met het schrijven van je tweede boek. Mag je daar al iets over loslaten?

L:”Ja, zeker wel! Het boek heet We doen wat we kunnen, en het gaat over twee gezinnen. De gezinnen zijn bevriend met elkaar en hebben elk een dochter.”

Grijp je daarmee terug naar je eigen situatie?

L:” Nou, een beetje wel. Het gaat eigenlijk een beetje over ouderschap. Het is wel puur fictie, maar het is wel een thema wat ik erg belangrijk vind. (Maar even terug naar het boek.) De twee gezinnen hebben samen een vakantiehuis, en tijdens een gezamenlijke vakantie krijgen de twee meisjes een ongeluk. Het ene meisje breekt haar schedel, komt in coma terecht en komt er waarschijnlijk nooit meer uit. Het is allemaal heel heftig (zegt hij op een nonchalante toon). Het andere meisje heeft helemaal niets, maar per toeval ontdekken zij dat ze een hartkwaal heeft, en daardoor een donorhart nodig heeft. Het hart van het andere meisje is daar uitermate voor geschikt. Dus de ouders staan voor een dilemma. Trekken ze de stekker eruit bij de een en redden ze de ander? Het is een dilemma omdat er een kleine kans is dat het comateuze meisje toch nog wakker wordt en herstelt, die kans is miniem. Maar of ze aan die hoop vasthouden ga ik natuurlijk niet zeggen! Ik ga niet spoileren. Het boek is bijna af en ik denk dat het volgend jaar ergens uitkomt, in het najaar of in het voorjaar.”

Wel hele zware thematiek

L:” Ja, als je het zo zegt wel. Maar toch moet je er om kunnen lachen en het moet ontroerend zijn. Er zijn boeken die over incest gaan waar je toch heel hard om kunt lachen. Het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Een voorstelling over de oorlog kan ook heel grappig zijn. Een paradox werkt heel sterk, dat zoek je altijd op in drama en in literatuur. Dat contrast tussen lichtheid en ernst, dat werkt heel goed. Dansen met de vijand gaat over dansen in de oorlog, dat contrast zit er letterlijk in. Dat is zo groot, het contrast is bijna niet groter denkbaar. Dat contrast vinden mensen ”lekker”.”

d2ff41_6ef79afd49b9116804d261b79dc78f36
foto: Leoni Ravestein

 

12 mei is de tournee van Dansen met de vijand voorbij, wat ga je daarna doen?

L:” Ik moet wel mijn boek afmaken voor de zomer, en ik ben film aan het schrijven. En ik ben veel andere dingen aan het schrijven. Verder loopt het allemaal zo snel en zo kort. Ik had me een paar jaar geleden voorgenomen om niet te veel theater meer te doen, omdat ik paar hele lange en vervelende tournees heb gedaan. Daarna dacht ik ”ik wil alleen nog maar kleine projecten doen’’ en ik heb er net twee gedaan. Dus nu wil ik weer even wat meer televisie gaan doen. Je kunt nooit zo ver vooruit kijken, er zitten soms maar een paar dagen tussen.”

Toen ik je open brief zweinstein las, over seksuele intimidatie in de toneelwereld dacht ik: ”Die heeft echt wat te zeggen.”

L:” Het is zo kut en verschrikkelijk, maar gelukkig gebeuren er een hoop goede dingen.”

Je belooft in de brief om voor vrouwen die seksueel geïntimideerd worden op te staan, is dat al een keer voorgekomen?

L:”Het is gelukkig bijna niet meer nodig, tenminste, tuurlijk is het wel nodig. Ik kan niet zomaar een voorbeeld opnoemen dat er al zo’n voorval is geweest. Maar je merkt wel Maar je merkt dat mannen nu gaan klagen onder het mom van ”nu kun je niks meer” of  ”’je mag niks meer”. Ik had laatst een gesprek met twee gasten die vonden dat ze verdrukt werden en hadden het over de ”remancipatie”. Dan wordt ik wel fel en probeer ik aan ze uit te leggen ”’je moet even je bek houden, je hebt geen recht van spreken”, daar kan ik wel heel boos om worden. Maar er komt wel een soort bewustzijn wat er langzaam in sijpelt en dat is denk ik al de helft. Dat kan denk ik nog wel meer. Er is iets heel erg scheef gegroeid door de eeuwen heen, wat niet zo makkelijk weer om te draaien is. Dat is een heel lang proces, maar het begin is er wel. Ik denk dat het ooit wat gelijker wordt als het bewustzijn groeit. Dan wordt het denk ik ooit wel gelijker.”

 

hoimomdlkewf
Ik en Lykele na de Voorstelling Dansen met de vijand

Moet de wereld gelijk zijn?

L:” Nee, zeker niet. Er is een heel duidelijk verschil tussen mannen en vrouwen en dat is ook allemaal prima. maar het gaat dan niet alleen over geslacht maar ook over macht. Een groot gedeelte van die #metoo dingen gaat ook over macht. Ik heb heel veel met Job Gosschalk samengewerkt en dat gaat helemaal niet over mannen en vrouwen, maar het gaat over macht. Weinstein ging voor een groot deel over macht. Het is eerder machtsmisbruik dan seksueel misbruik, dat gaat door de geslachten heen.

Als laatste vraag, wat kan ik doen om beter te interviewen?

L:” Ik weet het niet zo goed, dat hangt van je insteek af. Wil je dat iemand interessante dingen zegt of wil je dat iemand prikkelende dingen zegt? Wil je bij iemand iets loskrijgen? Of wil je gewoon een goed gesprek over theater? Dan moet je volgens mij gewoon goed praten en goed luister, dat is volgens mij het belangrijkste. Als je wil weten heeft hij alweer een nieuwe vrouw, als je in de roddeljournalistiek zit heb je sowieso een andere insteek.”

Ik wil Lykele heel erg bedanken voor zijn openheid en het leuke gesprek dat ik met hem heb gehad. Ik heb er veel van geleerd en dat vond ik heel erg leuk. Het was een gesprek waarin ik scherp moest blijven en dat is tof om te merken. Ik hoop veel in de toekomst veel van Lykele en de dingen die hij maakt te gaan horen, zoals zijn tweede boek:” We doen wat we kunnen.”

 

Groetjes,

Josefine

 

Advertenties

Musical liedjes die ik echt uit mijn hoofd ken en soms kei hard meezing…

Laatst was ik met mijn moeder aan het kijken naar welke musicals we eigenlijk allemaal zijn geweest, dat waren er wel best een paar. Maar er zijn maar een paar CD’s van musicals die we echt hebben grijsgedraaid. Als we samen iets koken komen deze nummers weleens op en blèren we heel hard mee met een big smile! Mijn moeder zingt in een klassiek koor en vindt het daardoor leuk om mij dan af en toe van de wijs te brengen door een tweede stem erin te gooien, waardoor ik meteen dan van slag af raak (maar goed dat ik geen musicalster ben). Het is heel erg leuk om zo de musicals te herinneren die je samen gezien hebt.

 

VerliefdDe 3 biggetjes (K3)

”Verliefd op een wolf
Verliefd op een big
Knorknor
Whaooo
Verliefd op een wolf
verliefd op een big
wat een gedoe”

Op mijn zevende werd ik meegenomen naar de musical De 3 biggetjes, met in de hoofdrol de dames van K3. Ik en mijn zus kon je toentertijd wel K3fans noemen, dus lag het bezoeken van deze musical wel voor de hand. Het is een musical over 3 biggetjes die verliefd worden op wolven. Maar de wolven krijgen van hun vader de opdracht om de biggetjes op te eten, is hun liefde sterker dan de loyaliteit aan hun vader? Funfact: ik was vroeger echt wel bang voor de vader van de wolven, wolf Baltimoor (Dirk Lavrysen).

index
Begrijpelijk toch?

 

 

In deze musical wordt heel goed samen gezongen en de kwaliteit van de zang was ook heel erg hoog niveau. Het leukste nummer is toch echt wel verliefd, waarin de acteurs van de wolven eigenlijk wel beter zingen dan de dames van K3…

Gezongen door: Kristel Verbeke, Kathleen Aerts, Karen Damen, Jan Schepens, Dimitri Verhoeven en Peter Thyssen.

 

Joseph and the amazing thechnicolor dreamcoat

Ik ken denk ik van deze musical 99% uit mijn hoofd, de cd van Joseph is in onze auto grijs gedraaid! Ook al hoor ik de liedjes een paar jaar niet, weet ik ze nog precies. Omdat we de musical zo leuk vonden zijn we zelfs een tweede keer gegaan toen we hoorde dat de musical zou stoppen. Ik kan eigenlijk geen lievelingsnummer kiezen, dus dan maar de sing-a-long medley!

Solisten: Renée van Wegberg, Paul Walthaus, Stanley Alejandro Clementina & Freek Bartels.

 

Mijn weg naar jou – Soldaat van oranje

Het is helaas moeilijk om live opnames van verschillende nummers van deze musical te vinden. De enige twee nummers die wel vaak op youtube staan zijn Morgen is vandaag & Als wij niets doen. Deze nummers zijn heel erg bekend, daarom vind ik het leuk om een wat onbekender nummer uit te lichten. Want het is een van de mooiste nummers uit de musical.

”Zolang ik adem en leef vouw ik mijn zwervende hart om je heen.
Erik: Om de vrouw die mijn ziel heeft geraakt.
Charlotte: om de man, die me raakt.
Die me riep in mijn droom en gewoon heeft gewacht tot ik kwam. Het is zo helder als glas.
Ik was onderweg naar jou.”

Deze versie vind ik heel erg mooi, twee Erikken en twee Charlotte’s (Thomas Cammaert, Dorian Bindels, Merel Baldé en Bente van den Brand) want natuurlijk uniek is. Deze opvoering is tijdens het Musical awards gala in 2016.

 

Proloog + nieuws van het kasteel – Doornroosje

Doornroosje was de eerste musical die ik zag, en ja prinsessen en prinsen doen het altijd goed bij kleine meisjes. Daarom is me deze muziek ook altijd bijgebleven, de cd luisterden we vaak in de auto. Dit begin is heel erg leuk, omdat er een sprookjesboek opengaat en daar staat ineens een heel dorp achter, ik was daar echt zwaar onder de indruk van. Het leuke aan dit nummer is dat de verteller de dorpsbewoners laat raden wat er is geboren, namelijk prinses Doornroosje!

”Wel, hier komt het nieuws, dat iedereen wil horen.
Z’ is geboren, z’ is geboren, z’ is geboren !

Ja, maar wie is er geboren , ja, maar wie?
Is ’t een kalfje of een schaap met zeven poten?
Ja, maar wie is er geboren , ja, maar wie?
heeft vandaag voor ’t eerst van ’t levenslicht genoten?

T: Wel wie stapt er deze nacht de wereld in met veel succes?
’t is een echte wondermooie superlieve prinses ! ”

Helaas zijn er geen liveopnames (op de dvd-opname na) van de proloog en nieuws van het kasteel. Theodoor werd in de Belgische versie vertolkt door Dimitri Verhoeven, ik heb Ron Boszhard gezien als Theodoor, want ik heb de Nederlandse versie in het Efteling theater in 2003 gezien.

 

7 maal 7 – De kleine zeemeermin

Dit is wederom het eerste nummer uit de musical. 7 maal 7 is zo’n leuk nummer omdat de componist Johan Vanden Eede 17de eeuwse scheepsliederen heeft verwerkt in een modern musicallied. Dat vind ik heel erg tof! De meerstemmigheid is ook erg gaaf. Helaas is dit ook een tragisch nummer waarin het schip van de prins tenondergaat met de complete bemanning.

”Zeven weken met zeven knechten.
Zeven weken op zee.
Overzeese zaken doen.
Dat valt verdorie niet mee.
Maar na zeven zware weken.
Zeven weken op zee.
Brengen wij wel zeven kisten boordevol goudstukken mee! ”

Dit nummer is ook uniek omdat bijna alle mannen die in de musical spelen erin meezingen. Een heel groot gedeelte wordt door het emsemble gezongen, de rest door de prins. Degene die dit nummer zingen zijn: Peter Stassen (als de prins), Peter Thyssen, Ben van Hoof, Luk Moens, Dimitri Verhoeven, Sam Verhoeven, Michaël Zanders, Michele Tesoro en Peter van Dosselaer.

 

BONUS! Laarzen – de gelaarsde poes

Dit is een heerlijk nummer, maar hij telt niet helemaal mee in dit rijtje omdat ik alleen de tv versie heb gezien. Maar het leuke van de liedjes in deze musical is dat het de melodieën zijn van Michael Jackson nummers, waarvan de tekst is bedacht door Alex Klaasen die zelf ook meespeelt in deze musical. Dat maakt dus dat deze liedjes heerlijke meezingers zijn.

”Sjieke, vette dure laarzen,

laarzen met veters, laarzen met hak,

laarzen met rubber, laarzen met lak”

Dit nummer wordt gezongen door Maarten Heijmans als gelaarsde poes, Tom van Kalmthout als Jaap en Daan Colijn als verkoper. Met natuurlijk de melodie van Beat it!

 

Ik hoop dat je de liedjes en de musicals leuk vond!

Groetjes,

Josefine

Waarom Soldaat van oranje nog na zo veel jaar de AD musical award zou moeten winnen

Op een woensdag appte mijn moeder ineens: ”Hey, heb je zin om zondag naar soldaat van oranje te gaan?” Uuhm ja, tuurlijk heb ik daar zin in. Dus zijn we naar de voorstelling van 19 december gegaan. We kwamen maar net op het nippertje bij de theatherhangaar aan en mochten daarom ook helemaal vooraan parkeren. We renden de zaal in en twee minuten later begon de voorstelling al, eerst dacht ik dat ik in de verkeerde musical zat. Maar dat bleek al snel niet het geval te zijn.

Afbeeldingsresultaat voor soldaat van oranje
Het bal in de sociëteit van studentencorps Minerva

Het verhaal begint bij de ontgroening van de nieuwe feuten van  Minerva, de feuten komen al kaalgeschoren binnen. Het gaat er hard aan toe. Een van de volgende scènes is het gala, waar de radio wordt aangezet en door Wilhelmina verteld wordt dat de Duitse Wehrmacht Nederland is binnengevallen, dan begint pas naar mijn mening het verhaal. Erik en zijn maten stappen in hun rokkostuums op de motor om zich aan te gaan melden bij het leger, maar er is een te lange trainingstijd. De vrienden maken plannen om naar Engeland te gaan om daar zich in te zetten voor het leger. Terwijl andere medestudenten hele andere keuzes maken…

Gerelateerde afbeelding

 

Meer ga ik niet meer verklappen over de inhoud van het verhaal voor iedereen die nog gaat kijken, maar ik kan je vertellen het is dubbel en dwars het geld waard in mijn optiek. Het is een voorstelling die echt wat met je doet, ik kwam helemaal onder de indruk de zaal uit. Het is een heel goed verhaal omdat het goed laat zien dat verschillende mensen verschillende keuzes maken om verschillende redenen. Dat is iets moois om te zien, zo wordt de een SS’er en de ander verzetsheld en weer iemand gaat van vriendin van naar ”moffenhoer”. Juist deze personages laten ons zien dat niemand helemaal goed is of helemaal slecht en dat elke held ook zijn eigen angsten heeft. In het verhaal zie je goed hoe mensen door Hitler werden gehersenspoeld en helemaal voor hem gaan, terwijl anderen daar niet in mee gaan en riskante keuzes maken voor hun vrijheid. Het is bijzonder mooi om te zien hoe deze personages zijn uitgewerkt, met hun eigen keuzes en angsten. Deze musical leert ons dat we  wel kunnen zeggen dat we heroïsche daden zouden plegen, maar we kunnen onszelf  kennen maar je nooit weet welke keuzes je zou maken en in welke omstandigheden daarin meespelen.

verschuil je niet achter je hoge en veilige muur
je moet je zelf vragen als de wereld in brand staat wie blust dan het vuur
’t gaat over jou en mij
onze enige hoop zijn wij
we zien toch dat dit niet kan
als wij niets doen
wie dan?

~Als wij niets doen

Dit is een verhaal waar je echt wat van leert, het is grotendeels waargebeurd, wat er voor zorgt dat je nog meer in het verhaal zit omdat je je ermee kunt identificeren. Het gaat namelijk niet over prinsen en prinsessen, het gaat over échte mensen met échte keuzes en een echt leven dat ons ook overkomen zou kunnen zijn. Dat een van de succesfactoren van deze musical, het voelt zo echt dat je echt voelt alsof je er in het verhaal zit. Ik zat er zelfs zo erg in dat ik eigenlijk de acteur die Erik Hazelfhoff vertolkte (in mijn geval Robin Reitsma) een knuffel wilde geven op het moment dat hij heel slecht nieuws krijgt. Terwijl je onbewust echt een hekel krijgt aan de ijskoude SS’er Anton (ik heb Lars Mak Anton zien vertolken). Er zijn maar weinig stukken die mensen zo kunnen laten meeleven. En het mooie is, ook al doet Anton nog zulke slechte dingen, toch zie je dat zelfs hij niet helemaal een slecht persoon is.

Afbeeldingsresultaat voor soldaat van oranje
Het stand met echt water en links (uit beeld) het Kurhaus, het water is echt!

Verder is het acteerwerk van de acteurs op heel erg hoog niveau, je zou denken dat de musical sleets zou zijn geworden na 7 jaar, maar daar vind ik echt geen sprake van. Alle acteurs zongen ook heel goed en het is heel erg gaaf dat er livemuziek is in plaats van een bandje waar overheen gezongen wordt. Het decor is ook overweldigend, de zitplaatsen bevinden zich op een grote draaischijf. Het decor is daar omheen gebouwd. Achter de open- en dichtschuivende panelen bevinden zich de meest gave locaties, zoals een strand met echt water en zand, een studentenhuis, de sociëteit van Minerva en nog andere gave locaties. Er wordt met echte motoren over het podium gereden (alle Erik’s moeten dan ook hun motorrijbewijs halen) en aan het einde stapt koningin Wilhelmina aan in een taxiënde Dakota. Een heus spektakel!

Gerelateerde afbeelding
Oren Schrijver als Anton en Matteo van der Grijn als Erik

Nog ff alles op een rijtje waarom je op deze musical zou moeten stemmen:

  • Het is een spektakel
  • Het is een goed en geloofwaardig verhaal
  • Het publiek wordt gegrepen door het verhaal
  • Er wordt heel goed gezongen en geacteerd
  • Er zit een hele goede levensles in
  • De musical is voor jong en oud leuk en interessant
  • Het is een productie die na 7 jaar nog steeds knetter goed is
  • De kostuums zijn ook heel gaaf ontworpen en/of nagemaakt
  • Zelfs alle kapsels en schoenen kloppen bij  de mode van de jaren 40
  • Omdat je merkt dat er zo ongelofelijk veel moeite tot in de kleinste details in is gestoken
  • Er zitten goede nummers in die leuk zijn om naar te luisteren en met een goede boodschap!

Wie weet heb ik je overtuigd en wie weet ook niet, ik heb in ieder geval heel erg genoten van de voorstelling en wil zeker nog een keer gaan.

Groetjes,

Josefine

 

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: